FİLİZ OKUR YILMAZ

  Bütün hayatımız, anlarımız, anılarımız, geçmişimiz hiç yaşanmamış olabilir mi? 19. yüzyılda fizikçi Ludwig Boltzmann evrenin kaosa doğru aktığını söyledi. Buna biz bugün Entropy diyoruz; Yani düzen bozulur... Her şey dağılır... Her şey çözülür... Boltzmann şunu fark etmişti: Eğer evren sonsuzsa ve zaman gerçekten sınırsız akıyorsa; kaosun içinde çok nadir de olsa düzen oluşabilir; Bir anda parlayan bir kıvılcım gibi… Eğer rastgele atomlar bir araya gelebiliyorsa; bir yıldız, bir gezegen, hatta bir insan oluşabilir. Sadece bir beyin de oluşturulabilir! Düşünen, hisseden, hatırlayan ama aslında hiçbir geçmişi olmayan bir beyin! Gerçekten bir geçmişten mi geldik yoksa sadece şu anda oluşmuş, içine sahte anılar yüklenmiş bir bilinç miyiz? Bilim buna Boltzmann Beyni adını verdi... Eğer evren sonsuzsa normal yollarla oluşmuş insanlar çok nadir olur. Ancak sonsuz sayıda rastgele bilinçler oluşabilir! İstatistiksel olarak bizim gerçek bir insan olma ihtimalimiz rastgele oluşmuş bir bilin...

Birçok insan mitolojiyi sadece eski hikâyeler sanır. Ama ya mitoloji aslında bir hikâye değilse? Ya insanın iç yapısının sembolik haritasıysa? Türk mitolojisi bu konuda çok net bir şey söyler: > İnsan, gökle yerin arasında yaşayan bir varlıktır. Gök = bilinç, ruh, düzen Yer = beden, doğa, yaşam Bu yüzden insan: hem düşünür, hem hisseder, hem de yaşar. Ancak denge bozulursa; görmezden gelinen her şey geri döner; bastırılmış güç, korkular, gölge taraf... Kısaca toparlarsak İNSAN: Gökten gelen bilinç Yerden gelen beden Yeraltında bastırılmış gölge Ve bunların arasında denge kurmaya çalışan bir varlıktır! İçinizde sanki farklı sesler varmış gibi issettiğiniz oldu mu hiç? Adını koyamdığınız bir his! Biri kaçmak isterken biri kalmak ister, bir diğeri ise sadece susmak ister. Bu durumu kararsızlık olarak yorumlarız çoğu zaman oysa sorun belki de bizim aslında tek bir varlık olmamamızdır... Kadim öğretiler, mitolojiler ve semboller der ki: İnsan, tek bir bilinç değil bir İÇ SİSTEM dir. Kend...

Yukarı bakan üçgen ▲ → Yükseliş / ruh / ilahi (gökten gelen miras) Aşağı bakan üçgen ▼ → İniş / beden / dünya (insanda açılan miras) MERKEZ: ➡️ Kalp (birleşim noktası) Burada iki ana arketip var: Davut → Kalp, ses, titreşim  (içsel rezonans; zikir, kalp açılımı) Süleyman → Hikmet, zihin, hüküm (kontrol ve bilinç; zihin,  ▲ Yukarı Üçgen; Ruhsal çıkış  1. Taç (Mor) → İlahi bağlantı 2. Üçüncü göz (Lacivert) → Sezgi / vizyon 3. Boğaz (Mavi) → Davut’un sesi (Zebur titreşimi) 👉 Bu hat: GÖKTEN GELEN BİLGİ  ▼ Aşağı Üçgen; Dünya inişi 4. Kök (Kırmızı) → Topraklanma  5. Sakral (Turuncu) → Yaratım / üretim  6. Solar pleksus (Sarı) → Güç / irade 👉 Bu hat = HAYATA İNDİRME  💚 MERKEZ: KALP 7. Kalp (Yeşil) Davut aktif olduğunda; Süleyman tahta oturur 👑 👉 Çünkü: Kalp açılmadan HİKMET çalışmaz. ✔ Alt üçgen aktifleşir (▼) ✔ Kök çakra açılır ✔ İniş tamamlanır Bu olmadan: ➡️ Üst üçgen (ruhsal açılım) stabil olmaz İçsel mirasın aktive olması için; Topraklanma  Kal...

Tarihle spiritüelliğin kesiştiği çok ilginç bir bakış açısı; 7 Kilise sadece tarihsel şehirler midir yoksa insan bilincinin bir haritası mıdır? Bu kiliseler, Vahiy Kitabı içinde geçen gerçek topluluklar olsa da bazı modern yorumlar, bu yerleri sadece dış dünyada değil, iç dünyada da okumayı önerir. Şimdi bir anlığına şunu düşünelim: Ya bu şehirler insanın ruhsal evrim basamaklarını temsil ediyorsa? 1. Efes – Başlangıç Bilinci: İlk farkındalık, sevgi var ama yön eksik, insan uyanmaya başlıyor. 2. Smyrna (İzmir) – Dayanıklılık: Acı, sınanma ve direnç, içsel güç burada oluşuyor. 3. Pergamon – Zihin Gücü: İnanç ve düşünce çatışıyor, gerçek ile yanılsama ayrışıyor. 4. Thyatira – İçsel Temizlik: Duygusal karmaşalar yüzeye çıkıyor, insan kendini arındırıyor. 5. Sardis – Uyanış Krizi: Uyanık sandığın anların aslında uykuda olduğunu fark etmek! 6. Philadelphia – Kalp Açılımı: Koşulsuz sevgi ve bağ kurma, birlik hissi güçleniyor. 7. Laodikeia – Denge ve Birlik: Ne tamamen maddesel ne tamamen ruh...